กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฮูหยินผู้นี้สั่งให้เจ้าคุกเข่า เจ้าหูหนวกหรือ?”
ชุยจื่อเสียนนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องหนังสือ สีหน้าขึงขังจ้องเขม็งไปที่เซียวหลิงหว่านและอาพ่านที่ตามเข้ามา เมื่อเห็นร่างอ้วนกลมของอาพ่าน แววรังเกียจก็แล่นผ่านก้นบึ้งดวงตา
เซียวหลิงหว่านก้มหน้าลงต่ำ “หลิงหว่านไม่รู้ว่าฮูหยินเหตุใดจึงให้หลิงหว่านคุกเข่า หลิงหว่านไม่คุกเข่า”
นี่เป็นครั้งแรกที่นางปฏิเสธคำสั่งของชุยจื่อเสียน แต่ก่อนอีกฝ่ายสั่งให้ทำสิ่งใด นางก็ไม่เคยโต้แย้ง
ชุยจื่อเสียนก็ตะลึงไป ก่อนหน้านี้เซียวหลิงหว่านว่านอนสอนง่าย แต่วันนี้กลับกล้าท้าทายนาง ความโกรธที่กดไว้ในใจก็พลุ่งพรวดขึ้นทันที “ฮูหยินผู้นี้สั่งให้เจ้าคุกเข่า เจ้ากลับกล้าปฏิเสธ”