กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เช่นนั้นตั้งแต่ก่อนปีใหม่ ใบหน้าของเจ้าก็หายดีแล้วหรือ?”
แววตกใจแล่นผ่านก้นตาชุยจื่อเสียน นางเดิมคิดว่าใบหน้าของเซียวหลิงหว่านเพิ่งหายดีเมื่อไม่กี่วันก่อน กลับไม่คิดว่าจะหายดีตั้งแต่เนิ่น ๆ เช่นนั้น
เซียวหลิงหว่านกุมมืออาพ่านไว้ตลอด ส่วนหมัวมัวสองคนนั้นออกจากห้องหนังสือไปแล้ว นางพยักหน้า “หมอเจียงรักษาใบหน้าของหลิงหว่านอย่างลำบาก เพราะนางกล่าวว่าในร่างกายของหลิงหว่านยังมีพิษตกค้าง”
พิษหรือ? ชุยจื่อเสียนตกใจหันไปมองนาง “เจ้าหมายความว่าอย่างไร? บอกเป็นนัยว่าฮูหยินผู้นี้วางยาพิษให้เจ้าหรือ?”
“หลิงหว่านไม่กล้า หลิงหว่านไม่เคยคิดเลย”
ไม่ นางเคยคิด