กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตั้งแต่เห็นคนที่คล้ายพี่ใหญ่ในงานโคมสิบห้า เซี่ยหลีเยวี่ยก็รู้สึกอยู่เสมอว่าพี่ใหญ่ยังอยู่ในเมืองหลวง เขาต้องยังมีชีวิตอยู่แน่ ท่านแม่ก็บอกว่าเขาต้องยังมีชีวิตอยู่แน่นอน
ยามที่เซี่ยหลีเยวี่ยไม่ต้องไปเรียน นางก็นั่งรถม้าเที่ยวไปทั่วเมืองหลวง สังเกตราษฎรที่ไปมาหาสู่ พยายามตามหาเงาร่างที่คุ้นเคยนั้น
แต่ผ่านไปหลายวันก็ยังคงไม่พบสิ่งใดเลย
วันนี้นางเพิ่งกลับมาจากการตามหาทางฝั่งตะวันตกของเมือง พลาดเหตุการณ์ที่ม้าจุยเฟิงของโจวหลินเสียการควบคุม เมื่อนางมาถึง ทางนี้ก็กลับสงบลงแล้ว
เซี่ยหลีเยวี่ยค่อนข้างท้อใจจนอยากจะปล่อยม่านรถม้าลง สายตากลับหยุดนิ่งลงทันใด นางเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ เปิดม่านหน้าต่างรถม้าออกจนหมด แล้วมองเงาร่างที่เดินสวนมา