ตอนที่ 259 ตอนนี้ยังไม่ใช่โอกาสเหมาะ

เวลานั้น เวินจิ่งหรานเพิ่งขึ้นรถม้า ยังไม่ทันจากไป

เขาก็เห็นเซี่ยติ้งเซียวผู้ซึ่งปกติมั่นคงดุจภูเขาอุ้มเจียงเมี่ยววิ่งไปข้างหน้า ท่าทางร้อนรนราวกับเกิดเรื่องใหญ่

เขามองไปมองมาก็หัวเราะออกมา พึมพำเสียงเบาว่า “เซี่ยติ้งเซียวเอ๋ย เซี่ยติ้งเซียว ซื่อจื่อผู้นี้นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะถลำลึกถึงเพียงนี้ ไม่รู้จริง ๆ ว่าควรบอกว่าเจ้าวาสนาดีหรืออย่างไร ช่างน่าอิจฉาเสียจริง”

“เวินอัน กลับจวน”

เวินอันกระโดดขึ้นรถม้าทันที สะบัดแส้ขับม้าจากไป