ตอนที่ 251 ข้าทำได้

เจียงเมี่ยวนึกว่าเขาจะรู้สึกลำบากใจ คาดไม่ถึงว่าเขาจะตอบตกลงรวดเร็วปานนี้

จากนั้นนางก็ได้แต่มองดูเซี่ยติ้งเซียวปลดตะกร้าสะพายหลังลงมาด้วยตาตัวเอง เขาลุกขึ้นยืนส่งต่อตะกร้าสะพายหลังให้สองพ่อลูกบ้านเฝิงที่อยู่บนกิ่งไม้ข้าง ๆ “รบกวนช่วยข้าดูแลที”

สองพ่อลูกบ้านเฝิงรีบรับมาอย่างรวดเร็ว วางตะกร้าสะพายหลังไว้ตรงกลางระหว่างคนทั้งสองเพื่อปกป้องไว้ พยักหน้า “เจ้าวางใจเถิด เจ้าวางใจเถิด”

ส่วนหยวนเป่าที่นั่งอยู่ในตะกร้าสะพายหลัง เชื่อฟังจนไม่เอ่ยคำใดออกมาสักคำ ทั้งยังไม่มีความกลัว ได้แต่จ้องมองเจียงเมี่ยวตาแป๋ว

มุมปากของเจียงเมี่ยวกระตุกเบา ๆ เหตุใดนางจึงมักเกิดภาพลวงตาว่าเซี่ยติ้งเซียวมองตัวเองเป็นท่านพ่อของหยวนเป่าอยู่เรื่อยนะ