ตอนที่ 246 เข้าภูเขา (2)

“ไม่ผิดแน่ ต้องไม่มีอะไรเป็นแน่ พวกข้าหนุ่ม ๆ ใหญ่ ๆ กันหลายคนยังจะกลัวอะไรอีก แม่นางเจียงยังไม่กลัวเลย พวกเจ้าก็อย่าไปกลัวเลย”

ตาเฒ่าเฝิงพยักหน้าหนัก ๆ ก้าวเข้าไปในป่าทึบเป็นคนแรก

เจียงเมี่ยวและเซี่ยติ้งเซียวสบตากันแวบหนึ่ง แล้วตามเข้าไป

ส่วนเฝิงโฮ่วซานที่ยังยืนงงอยู่กับที่ก็ยังมึน ๆ เขาไม่ได้บอกว่าไม่เข้าไปเสียหน่อย พอเขาตั้งสติได้ ตรงหน้าก็แทบมองไม่เห็นเงาคนแล้ว เขาตบหัวตัวเองดัง ๆ แล้ววิ่งตามไป

“รอข้าด้วย รอข้าด้วย” เขาวิ่งไปพลางตะโกนไปพลาง ในที่สุดก็ตามทันเจียงเมี่ยวและพวก แล้วเดินอยู่ท้ายสุด

เดินเข้าไปในป่าทึบไม่ถึงร้อยเมตร อุณหภูมิก็ลดฮวบลง