กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“งูสองหัว”
เจียงเมี่ยวเอ่ยขึ้นแผ่วเบา สายตาจับจ้องไปที่ต้นไม้ใหญ่ห่างออกไปไม่กี่อื้ มีงูสองหัวตัวหนึ่งลำตัวอวบเท่าต้นขาผู้ใหญ่ ลำตัวพันรัดแน่นอยู่กับต้นไม้
เมื่อครู่หากนางไม่ตะโกนเสียงนั้น เขี้ยวพิษของงูสองหัวคงกัดเข้าที่หัวของตาเฒ่าเฝิงพอดี หรืออาจกลืนหัวของเขาเข้าไปทั้งหัว
“น่ากลัวเกินไปแล้ว เหตุใดจึงมีงูสองหัวด้วย” ตาเฒ่าเฝิงกลืนน้ำลายด้วยความหวาดกลัว พอเห็นงูสองหัวในชั่วขณะนั้น เขารู้สึกว่าดวงจิตวิญญาณของตนแทบจะหลุดออกจากร่าง
“ที่นี่ไม่รู้ว่ามีกี่ตัว” เจียงเมี่ยวกวาดตามองไปรอบ ๆ ไม่พบงูสองหัวตัวที่สอง นางจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก