กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เจ้ามีปัญหาอะไรนักหนา รีบไป รีบไป”
ท่านยายเฝิงไล่คนอย่างหงุดหงิด
เท้าเฝิงต้าไฉเหมือนเชื่อมด้วยเหล็กไม่ขยับ “ท่านยายเฝิงอย่าว่าข้าไม่เตือนนะ เจ้าอย่าเห็นว่าเขาซื้อสมุนไพรของบ้านเจ้าก็เชื่อเขา ระวังถูกหลอกเอา”
“เจ้าไม่ต้องห่วง เจ้าถูกหลอก ข้าก็ไม่ถูกหลอก” ท่านยายเฝิงยื่นมือผลักเขาหนึ่งที “รีบกลับไปได้แล้ว”
เฝิงต้าไฉหัวเราะแหะ ๆ เกาหัวแล้วว่า “ให้ข้าพูดอีกสักประโยคเถิด”
“ถ้าบ้านเจ้ามีอาชีพทำเงินอะไร อย่าลืมพวกเราทุกคนนะ”
พูดจบ เขาก็วิ่งเผ่นหนีไป