กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พวกเขามีกี่คน พี่เสี่ยวลิ่วรู้ภูมิหลังฝ่ายนั้นหรือไม่”
เจียงเมี่ยวเงียบอยู่ครู่ใหญ่จึงเงยหน้าขึ้นถามหลิวเสี่ยวลิ่ว
หลิวเสี่ยวลิ่วเกาหัว “คนพวกนั้นซื่อสัตย์พึ่งพาได้ทีเดียว ราวสิบคนได้ มาถึงหมู่บ้านหงเยี่ยก่อนพวกเรา ไม่เคยได้ยินว่าใครทำเรื่องชั่วอะไร”
“ยามปกติจะยุ่งสักหน่อย แต่พวกเขามักมาช่วยเองโดยไม่ต้องเรียก ไม่ว่าจำหน้ากันได้หรือไม่ก็ยื่นมือช่วย คนช่างเอื้อเฟื้อนัก” กลัวเจียงเมี่ยวจะโกรธ หลิวเสี่ยวลิ่วจึงเล่าทุกสิ่งเท่าที่รู้
เจียงเมี่ยวไม่เอ่ยอีก นางก้มตาลงเล็กน้อยครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ของเรื่องนี้