กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สุดท้ายเจียงเมี่ยวผู้จนใจต้องอุ้มหยวนเป่าลงจากรถม้า เลือกเดินไปยังหน้ากระท่อมหญ้า โชคดีที่ทางไม่ไกล เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึง
เซี่ยติ้งเซียวหยิบเสื้อคลุมขนกระต่ายในลิ้นชักภายในห้องโดยสารส่งให้นาง “ใส่ตัวนี้”
เจียงเมี่ยวมองเสื้อคลุมด้วยความประหลาดใจ “ขอบใจเจ้า”
นางยังไม่เคยสำรวจทุกซอกทุกมุมในรถม้าอย่างละเอียด ไม่รู้เลยว่าเขาวางเสื้อคลุมขนกระต่ายไว้ในนั้นด้วย
หลังจากสวมเสื้อคลุมแล้ว เจียงเมี่ยวก็มาถึงหน้ากระท่อมหญ้า มองซ้ายมองขวา พบว่ากระท่อมหญ้าแถบนี้ล้วนทรุดโทรมเป็นพิเศษ แต่ทุกหลังล้วนมีเรือนเล็กหน้าบ้าน หิมะที่หน้าประตูย่ำลงไปก็เป็นรอยเท้าลึก
“ก๊อก ๆ”