ตอนที่ 115 สู้ข้าไม่ได้

เจียงเมี่ยวมาถึงภัตตาคารฉางอันเป็นครั้งที่สอง นางรู้สึกได้ชัดว่าราษฎรที่มาทานอาหารลดลงมาก แม้แต่เสี่ยวเอ้อร์ก็ไม่กระตือรือร้นเท่าเดิม

นางกวาดตามองที่นั่งว่างในโถงใหญ่ ก้าวไปนั่งที่โต๊ะมุมห้อง เคาะโต๊ะแล้วเรียก “เสี่ยวเอ้อร์”

เสี่ยวเอ้อร์เห็นนางก็ชะงักไปครู่หนึ่ง รีบก้าวเท้าเร็วเข้ามาหาพลางยิ้มแย้มกล่าว “เป็นท่านเองหรือขอรับท่านลูกค้า ข้าจำท่านได้”

เจียงเมี่ยวเลิกคิ้วมองเขา “จำข้าได้หรือ”

“จำได้ จำได้ แน่นอนว่าจำได้” เสี่ยวเอ้อร์กลับมากระตือรือร้นอีกครั้ง “วันนี้ท่านมาคนเดียว จะรับประทานอะไรหรือขอรับ”

“ภัตตาคารของพวกเจ้ามีหมูตุ๋นซีอิ๊วหรือไม่” เจียงเมี่ยวลองถาม