กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“มีเก่งกาจถึงเพียงที่เจ้ากล่าวมาจริงหรือ”
เถ้าแก่เจิงยังคงไม่ค่อยเชื่ออยู่บ้าง เขามองเจียงเมี่ยวอย่างไรก็รู้สึกว่าไม่น่าไว้ใจ กลัวเหลือเกินว่าพ่อครัวฟางจะถูกหลอก
พ่อครัวฟางสูดลมหายใจลึกครั้งหนึ่ง ยื่นตำราอาหารในมือให้เขา เอ่ยด้วยอารมณ์เสีย “เจ้าดูเองเถิด”
ในระหว่างที่เถ้าแก่เจิงกำลังอ่านนั้น พ่อครัวฟางก็ขออภัยต่อเจียงเมี่ยว “แม่นางเจียง เถ้าแก่เจิงผู้นี้มีอารมณ์ร้อน เขาไม่ได้ตั้งใจ เจ้าไม่ได้ตั้งใจ เขาเพียงกลัวข้าถูกหลอก ท่านอย่าได้โกรธเลยขอรับ”
เจียงเมี่ยวยิ้มอย่างอ่อนโยน เอ่ยว่า “ไม่หรอก เข้าใจได้”
หากเปลี่ยนเป็นนางเอง คาดว่าคงระแวดระวังยิ่งกว่าเถ้าแก่เจิงเสียอีก