กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฮูหยินของพวกเจ้าคือผู้ใด”
เจียงเมี่ยวขมวดคิ้ว ถอยหลังหนึ่งก้าว สายตามองผ่านรถม้าอันหรูหราที่ปากถนนฝั่งตรงข้ามเบา ๆ นางจำไม่ได้ว่ารู้จักฮูหยินสูงศักดิ์คนใด
“แม่นาง พวกข้าไม่มีเจตนาร้าย ท่านไปพบฮูหยินของพวกข้าก็จะรู้” หญิงชราเจรจาด้วยท่าทีจริงใจอ่อนโยน ไม่เหมือนคนชั่วร้าย
เจียงเมี่ยวครุ่นคิด บนถนนใหญ่มีราษฎรมากมาย หากมีปัญหาอะไร นางเพียงตะโกนก็พอ
“ก็ได้ นำทางไปเถิด”
ตามหญิงชรากับสาวใช้ไปถึงหน้ารถม้าอันหรูหรา เจียงเมี่ยวยังไม่ทันพูด ก็เห็นมือเรียวขาวราวหยกค่อย ๆ เปิดมุมม่านรถ พร้อมเสียงลอดออกมา “แม่นาง เชิญเข้ามา”
ท่าทียิ่งอ่อนโยน ความสงสัยในใจเจียงเมี่ยวจึงยิ่งทวีขึ้น