กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ท่านลุง ท่านหมายความว่าอย่างไรหรือ”
เจียงเมี่ยวขมวดคิ้ว ระหว่างคิ้วขมวดเข้าหากันแน่น
ท่านลุงค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง ปัดฝุ่นที่หลังเสียแล้วจึงเอ่ยอธิบายอย่างเนิบ ๆ “เจ้าก็อพยพหนีภัยมาจากที่อื่นเหมือนกันกระมัง”
ไม่ทันรอให้เจียงเมี่ยวพยักหน้า ท่านลุงก็เอ่ยต่อไปเอง “เจ้าอย่าเห็นว่าเมืองหลินชวนนี้เข้าออกได้ตามใจ นั่นมันล้วนเป็นเรื่องหลอกตา อะไรกันที่ไม่ต้องใช้เงิน นางพวกนั้นต้องการทะเบียนราษฎรของเจ้า”
“เจ้าไม่มีทะเบียนราษฎร ต่อให้มีเงินมากมายเพียงใด ก็อย่าหวังว่าจะเข้าไปได้ และทะเบียนราษฎรนี้ยังห้ามเป็นของที่อื่นด้วย ต้องเป็นของเมืองหลินชวนนี้เท่านั้น”