ตอนที่ 52 รอกระหายน้ำตายเถอะ

เมื่อทั้งสี่คนกลับมาโดยแต่ละคนหิ้วน้ำขุ่นสองถัง ทุกคนก็เริ่มกินเสบียงแห้งกันแล้ว

พอรู้ว่ามีน้ำ ทุกคนก็เบียดเข้ามาทันที

“รีบรินน้ำให้ข้าหน่อยเถิด น้ำที่บ้านข้ากินหมดเกลี้ยงแล้ว ลำคอแห้งผากเหมือนไฟลุกเลย!”

“ข้าก็เอา ข้าก็เอา”

“ข้าด้วย รินให้ข้าก่อน หลานชายข้ากระหายจนสลบไปแล้ว!”

เถียนถงชุนกั้นอยู่ข้างหน้า ตวาดด้วยความโกรธ “อย่าเบียด อย่าเบียด! น้ำที่หิ้วกลับมายังกินตอนนี้ไม่ได้ ทุกคนเงียบ ๆ หน่อย!”

พอพูดจบ เขาก็วางถังน้ำในมือลงกับพื้นโดยตรง แล้วหลบออกไป ให้ชาวบ้านที่ตื่นเต้นเข้ามาดูเอง

ผู้ใหญ่บ้านเถียนกับพวกก็เบียดเข้ามา พอเห็นน้ำเหลืองขุ่นก็ขมวดคิ้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ