ตอนที่ 16 เข้าเมือง

เจียงเมี่ยวที่ยังอยากเล่นละครอีกสักหน่อยตัดความคิดนั้นทิ้งอย่างเด็ดขาด แยกบ้านกันแล้วก็ไม่ต้องประลองสติปัญญากับพวกเขาอีก

พอดีหยวนเป่าในอ้อมอกตื่นขึ้น “ท่านแม่ หิว หิว”

เจ้าตัวเล็กที่ตื่นมาก็ส่งเสียงอ้อนหิวอ่อน ๆ น่ารักจนใจเจียงเมี่ยวอ่อนลง นางป้อนโจ๊กข้าวสารอุ่น ๆ ที่บรรจุอยู่ในกระบอกน้ำให้เขาไปพลางเอ่ยกับเถียนถงชุนไปพลาง “ท่านอาถงชุน ขอบคุณที่บอกเรื่องนี้กับข้า”

“จะเกรงใจกับข้าทำไมกัน มานี่หยวนเป่าให้อ้าอุ้มหน่อย ไม่ได้เห็นเจ้ามาหลายวันแล้ว” สายตาของเถียนถงชุนทอดลงบนใบหน้าหยวนเป่าที่ลืมตาโตอยู่ในอ้อมอกเจียงเมี่ยว เขาตบมือดังปั้ก “โอ๊ย หน้าตาดีจริง ๆ”