ตอนที่ 15 คลาดกันไปเสียได้

“เจ้าผายลมมารดาเจ้าสิ!”

“เห็นชัด ๆ ว่าเจ้าเดินหลงไปเอง อันใดคือพวกเราทิ้งเจ้าไว้ หากยังพล่ามเหลวไหลอีกเชื่อหรือไม่ว่าข้าจะฉีกปากเน่า ๆ ของเจ้าให้ขาด!” ตาเฒ่าเจียงยังไม่ทันเอ่ยปาก ยายเฒ่าเจียงก็อดก่นด่าด้วยโทสะไม่ได้

นางด่าไปพลางเหลือบมองตาเฒ่าเจียงอย่างขลาดกลัวไปพลาง แล้วก็เห็นสีหน้ามืดมนของเขาจริง ๆ

มิใช่กลัวตาเฒ่าเจียงจะล่วงรู้ความจริง เพราะอีกฝ่ายรู้อยู่แก่ใจ แต่กลัวว่าหากเรื่องนี้ถูกป่าวประกาศออกไป คนบ้านสกุลเจียงจะเอาหน้าไปไว้ที่ใด

ไม่มีผู้ใดกระจ่างแจ้งไปกว่ายายเฒ่าเจียงอีกแล้วว่าตาเฒ่าเจียงรักหน้าตามากเพียงใด