ตอนที่ 17 ร้านของชำเจิงจี้

พอเข้าเมืองได้ เจียงเมี่ยวก็ไม่มัดหยวนเป่าไว้กับอกอีกต่อไป หากแต่ปล่อยให้เขาเกาะอุ้มอยู่แทน

ผ่านการป้อนเลี้ยงมาเกือบเดือนเต็ม รูปร่างและน้ำหนักของหยวนเป่าโตขึ้นมาก อุ้มแล้วเริ่มหนักมืออยู่บ้าง แต่เจียงเมี่ยวกำยำมาแต่ไหนแต่ไร ไม่เช่นนั้นก็คงไม่สามารถหาบไว้ข้างหลัง อุ้มไว้ข้างหน้า แล้วยังหายใจไม่หอบแม้แต่ลมหายใจเดียว

เมื่อรู้สึกว่าเสียงชายแปลกหน้าคนหนึ่งเรียกตน เจียงเมี่ยวก็หันกลับไปอย่างระแวดระวัง ก็เห็นชายผู้หนึ่งอายุไล่เลี่ยกับเถียนถงชุน แต่งกายเรียบร้อยสะอาด กำลังจ้องมองนางด้วยความตื่นเต้น

ไม่สิ พูดให้ถูกคือจ้องมองเสือน้อยในมือหยวนเป่าที่อยู่ในอ้อมอกของนาง

เจียงเมี่ยวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ตามหาข้าหรือ”