ตอนที่ 6 โรคระบาดปะทุ

เสียงฝีเท้าที่กระจัดกระจายใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ

เจียงเมี่ยวเงียบ ๆ หยิบมีดพร้ามาไว้ข้างกาย

เพราะฟ้ามืด การเคลื่อนไหวของนางจึงไม่เด่นชัด

นางลืมตาขึ้นเล็กน้อย เห็นเงาดำหลายสายที่กำลังใกล้เข้ามาอย่างชัดเจน จนกระทั่งเงาร่างหน้าสุดเดินผ่านตนเองไป ผู้คนอื่น ๆ เดินผ่านไปทีละคน ๆ นางก็ยังไม่ผ่อนคลาย

เช่นคาดไว้ พวกมันไม่ได้มุ่งมาที่นาง

เจียงเมี่ยวลืมตาขึ้นเต็มที่แล้วลุกขึ้นนั่ง มองเหล่าผู้อพยพที่เดินผ่านไป และเห็นคนชรากับเด็ก ๆ ที่อยู่ท้ายสุด

ชัดเจนว่า นี่คือคณะอพยพหนีภัยแล้ง

กลางดึกดื่นเช่นนี้ พวกเขาวิ่งหนีอะไรกัน