ตอนที่ 5 เมืองกว่างหลิง

ห่างจากประตูเมืองกว่างหลิงไม่ถึงหนึ่งลี้ เจียงเมี่ยวหยุดฝีเท้า เงยหน้ามองตะวัน หาที่ร่มเงา เตรียมป้อนน้ำให้หยวนเป่า

เพียงแต่รอบกายมีผู้อพยพเดินผ่านไปมาไม่ขาดสาย

พวกเขาหัวตกไหล่ห่อ ฝีเท้าโซเซ ริมฝีปากแตกแห้งยังมีคราบเลือดติดอยู่ ดูท่าทางไม่ได้ดื่มน้ำมานานมากแล้ว

เจียงเมี่ยวไม่กล้าหยิบน้ำเต้าออกมาอย่างไม่ระวัง นางไม่กลัวผู้อพยพจะแย่ง มาสักคนก็ฟันสักคน แต่กลัวว่าคนพวกนี้จะลงมือกับหยวนเป่า

“หยวนเป่า อยากดื่มน้ำหรือไม่” เจียงเมี่ยวลดเสียงลงถามลูกชายที่นั่งอยู่ข้างกาย

หยวนเป่าเอียงศีรษะ ลิ้นเล็กเลียริมฝีปาก “อยาก”