กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หากข้าต้องการอ้อมเมืองนี้ไปเล่า”
ชายคนนั้นเบิกตากว้างแล้วส่ายหน้าอย่างสุดกำลัง “อ้อมไม่พ้นดอก ต้องผ่านประตูเมืองเท่านั้น”
เจียงเมี่ยวหรี่ตา “คำพูดของเจ้า ข้าจะเชื่อได้อย่างไร” ให้นางเชื่อคนที่คิดจะสังหารนางและกินลูกนางจนหมดใจ เป็นไปไม่ได้
“ข้าก็ออกมาจากเมืองนั้น เดิมคิดจะหนีเอาชีวิตรอด ใครจะรู้ว่าทุกที่มีแต่ผู้อพยพ อยู่ต่อไปไม่ไหว! ได้แต่กลับมาอีกครั้ง แต่เข้าเมืองไม่ได้อีกแล้ว” เขาจึงได้แต่ซ่อนตัวอยู่ที่นี่ คอยสังเกตผู้อพยพที่ผ่านไปมา หาจังหวะลงมือ
อาศัยกำลังและความเหี้ยม ฝืนประทังชีวิตอยู่มาได้ ใครจะรู้ว่าวันนี้มาเจอเจียงเมี่ยว ถึงกับพลาดท่าใหญ่
ยิงห่านทุกวัน สุดท้ายกลับถูกห่านจิกตา