กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 160 บุกบ้านทวงงาน
พี่ใหญ่ค่อนข้างซื่อสัตย์ การเป็นคนงาน ใช้ชีวิตแบบนี้ก็ไม่มีอะไรไม่ดี ไม่ต้องพูดถึงความร่ำรวยล้นฟ้า แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าคนทั่วไปแล้ว
นิสัยของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เด็ก ๆ ล้วนมีวาสนาของตัวเอง คนเป็นพ่อแม่ ขอแค่แน่ใจว่าทิศทางหลักของลูก ๆ ไม่ผิดเพี้ยน ก็ไม่กังวลอะไรมากแล้ว
กู้อันปังส่งคนกลับไป พอได้ยินสองแม่ลูกกำลังคุยกันประโยคนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเห็นด้วย “คุณพูดถูก แต่แม่ผมอายุขนาดนี้แล้ว มาจากสังคมยุคเก่า ความคิดหลายอย่างไม่มีทางเปลี่ยนได้ปุบปับ ทำได้แค่ต้องเข้าใจแกให้มากหน่อย”