บทที่ 159 โยนความผิดให้เต็ม ๆ

บทที่ 159 โยนความผิดให้เต็ม ๆ

“เธอพูดแบบนี้จริง ๆ เหรอ?”

“ใช่สิ ตอนนั้นฉันก็คิดอยู่ว่า ไม่แปลกใจเลยที่เธอถึงเป็นเพื่อนกับเขาได้?”

“แหะ ๆ! แน่นอนสิ! พิสูจน์ให้เห็นว่าสายตาการมองคนของฉันยังใช้ได้อยู่นะ”

กู้ซืออวี๋พูดจบก็มองกู้เจ๋อหมิงด้วยสีหน้าแฝงความนัยอย่างลึกซึ้ง หลังจากอีกฝ่ายรับรู้ถึงสีหน้าของเธอแล้ว ก็เข้าใจได้ในพริบตา

“ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเธอกำลังแซะฉันอยู่นะ?”

“ฉันเปล่านะ ฉันยังไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย”

“เอาล่ะ ๆ รู้แล้วว่าสายตาเธอดี” กู้เจ๋อหมิงอดยอมรับไม่ได้ว่าน้องเล็กมองคนเก่งกว่าตัวเอง ลองดูเขาสิ ตอนนั้นยังเกือบโดนคนหลอกเอาเงินไปเลยไม่ใช่หรือไง?

ตอนนี้กู้เจ๋อหมิงรู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นแล้ว หลอกความรู้สึกของเขาได้ แต่จะมาหลอกเอาเงินของเขาไปไม่ได้เด็ดขาด

กู้ซืออวี๋ไม่รู้เลยว่า ผ่านเรื่องราวในครั้งนี้ไปแล้ว จะพาพี่สี่ของตัวเองจากสุดโต่งด้านหนึ่ง ไปสู่อีกสุดโต่งอีกด้านหนึ่ง