กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 10 พี่สี่กู้จอมเสแสร้ง
หลังจากหลินอวี้ฉินทำอาหารเสร็จพร้อมกับสบถด่าไปพลาง พี่น้องตระกูลกู้ก็พากันนั่งลงอย่างทำตัวตามสบาย ท่าทางคุ้นเคยประหนึ่งบ้านตัวเองนั้น ทำให้หลินอวี้ฉินถึงกับคิดไปชั่วขณะว่าตัวเองต่างหากที่เป็นแขกของบ้านนี้
ตอนเที่ยงเมื่อหลินเจียต้งกลับมาถึงบ้าน เห็นคนในบ้านเยอะแยะขนาดนี้ เขาก็ชะงักไปเหมือนกัน
ทว่าตั้งแต่โดนกู้ซืออวี๋เตะไปคราวก่อน ตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกขยาดอยู่บ้าง พอนั่งลงจึงไม่พูดไม่จา เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินข้าว
กลับเป็นหลินอวี้ฉินที่เห็นใบหน้าจับผิดของกู้เจ๋อหมิงแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าก็แทบจะรักษาไว้ไม่อยู่
กู้เจ๋อหมิงกลับทำเหมือนมองไม่เห็น และยังคงสงสารกู้ซืออวี๋อย่างไม่หยุดหย่อน