กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 8 อย่ามาแหยมกับฉัน!
กู้ซืออวี๋กำลังกินข้าว พอรู้สึกได้ถึงสายตาน่าสะอิดสะเอียนที่มองมา เธอจึงเงยหน้าขึ้นและสบตากับสวี่เจียต้งพอดี
“อรุณสวัสดิ์ครับพี่สะใภ้ใหญ่!”
สวี่เจียต้งถูกจับได้ก็ไม่มีท่าทีขัดเขินแม้แต่น้อย เขายังคงเอ่ยทักทายด้วยสีหน้าเปิดเผย กู้ซืออวี๋เพียงแค่เงยหน้ามองเขาแวบหนึ่งแล้วเบือนหน้าหนี
ไม่รู้ว่าสวี่เจียต้งเหมือนพ่อที่ตายไปแล้วของเขาหรือเปล่า ตาถึงได้ตี่เป็นขีด ตอนมองคนแม้จะยิ้มแย้ม ทว่ากลับให้ความรู้สึกเหมือนถูกมองด้วยสายตากรุ้มกริ่มอยู่ตลอดเวลา
เพิ่มความรู้สึกหื่นกามขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก