กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 7 ของที่ตระกูลฟู่ซ่อนไว้
ในเมื่อถามสิ่งที่ควรถามออกมาได้แล้ว กู้ซืออวี๋ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะพูดคุยกับเจ้าเด็กเหลือขอนี่ต่อ เธอหันไปนั่งดูโทรทัศน์ที่โซฟาอีกด้าน
รอจนหลินอวี้ฉินทำกับข้าวเสร็จแล้วเดินออกมา มองดูแผ่นหลังของกู้ซืออวี๋ที่ทำตัวราวกับเป็นนายท่านแล้วเธอก็ลอบกัดฟัน ล้วนเป็นเพราะนังเด็กบ้าคนนี้ ตอนนี้ข้างนอกต่างก็ลือกันว่าแม่เลี้ยงอย่างเธอรังแกสะใภ้ของลูกเลี้ยง แถมยังบอกว่าคนตายไปแล้วก็ยังใจแคบรับลูกสะใภ้ไม่ได้อีก
เธอแทบจะอธิบายเหตุผลให้ใครฟังไม่ได้เลย
หากไม่ใช่เพราะแบบนี้ วันนี้เธอคงไม่เสแสร้งแกล้งทำเป็นออกไปจ่ายตลาดหรอก พอคิดว่ายังต้องมาทำกับข้าวปรนนิบัตินังเด็กบ้านี่ เธอก็โมโหจนแทบจะทนไม่ไหว