กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 ร่วมเดินทางเคียงข้างเจ้า
......
แสงจันทร์ไหลรินอย่างอ่อนโยน โอบล้อมหนึ่งคน หนึ่งหญ้า และหนึ่งจิ้งจอกที่อิงแอบกันอยู่บนหลังคาไว้ท่ามกลางประกายสีเงินอันเงียบสงบ
เสี่ยวไป๋ดูเหมือนจะยอมรับความจริงที่กำลังจะต้องเดินทางไปยังป่าหั่วซางได้แล้ว มันมิได้ร้องไห้งอแงอีกต่อไป เพียงนอนขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของจิ่นหลีอย่างว่าง่าย นานๆ ครั้งจึงจะเงยหน้ามองดวงจันทร์บนฟากฟ้าทีหนึ่ง สลับกับมองคนทั้งสองข้างกาย ในหัวเล็กๆ ไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดเรื่องใดอยู่
เย่ฉางชิงเอนกายพิงอยู่บนไหล่ของจิ่นหลี สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันเยือกเย็นบริสุทธิ์จากเรือนกายของนาง ในใจพลันสงบนิ่งเป็นสุขยิ่งนัก