เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ดินแดนโกลาหล
......
สุ้มเสียงอันคุ้นเคยและแฝงความเร่งรีบของเห่าอิงจวิ้น ประดุจก้อนศิลาที่ถูกโยนลงสู่ผิวน้ำอันสงบนิ่ง ทำลายความเงียบสงบยามเช้าตรู่ของป่าหั่วซางลงในชั่วพริบตา
“ไอ้พวกหัวโล้นนิกายพุทธกลุ่มนั้นถูกท่านนักพรตอย่างข้าสลัดหลุดจนได้! เจ้าเดินทางมาได้แล้ว! พวกเราไปนัดพบกันที่เมืองเซียนเหริน!”
จิ่นหลีกุมแผ่นหยกที่แผ่ไออุ่นออกมาจางๆ ระหว่างคิ้วอันเยือกเย็นพาดผ่านประกายความครุ่นคิดสายหนึ่ง
เมืองเซียนเหริน? สถานที่แห่งนั้น……
ซีโม่กว้างใหญ่ไพศาล มิใช่ดินแดนที่นิกายพุทธครองความเป็นใหญ่แต่เพียงผู้เดียวอย่างแน่นอน
เฉกเช่นผืนแผ่นดินจงโจว แม้ว่าราชวงศ์เทพจะแข็งแกร่ง ทว่าก็มิใช่ผู้ปกครองสูงสุดแต่เพียงหนึ่งเดียว
โครงสร้างขุมอำนาจของซีโม่นั้นสลับซับซ้อนยิ่งกว่า หรืออาจกล่าวได้ว่าโกลาหลวุ่นวายเลยทีเดียว