เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 ทุกอย่างล้วนผ่านพ้นไปแล้ว
......
ท่ามกลางป่าหั่วซาง ใบหั่วซางสีแดงดุจเปลวเพลิงเสียดสีกันดังซ่าๆ ตามแรงลม แสงตะวันสาดส่องลอดผ่านช่องว่างลงมาเป็นจุดแสงระยิบระยับ
มู่อี้ฉิงนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายตัวใหม่หน้ากระท่อมหญ้า ทอดสายตามองทะเลต้นหั่วซางที่ลุกโชนดุจเปลวเพลิงเบื้องหน้าอย่างเงียบสงบ แววตาสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น
ทันใดนั้น กลิ่นอายอันแข็งแกร่งและคุ้นเคยสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นนอกหุบเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แฝงไว้ด้วยความสั่นสะท้านอันไม่อยากจะเชื่อและความตื่นเต้นยินดีดุจคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ ทำลายความเงียบสงบแห่งนี้ลงในชั่วพริบตา
ปลายคิ้วอันอ่อนโยนของมู่อี้ฉิงขยับไหวเพียงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ก่อนจะกลับคืนสู่ความสงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณไร้ระลอกคลื่นดังเดิม
นางมิได้ลุกขึ้นยืน เพียงค่อยๆ หันศีรษะมองไปยังทางเข้าเส้นทางเดินเล็กๆ ในป่า