กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 พบพานอีกครั้ง (หนึ่ง)
......
จิ่นหลียังคงเหม่อมองม่านฝนที่โปรยปรายลงมาไม่ขาดสายนอกเรือน ครั้นได้ยินเย่ฉางชิงเอ่ยชวนออกไปเดินเล่น
นางเพียงส่ายศีรษะช้าๆ ด้วยท่าทีเหนื่อยล้าจางๆ น้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบถูกเสียงฝนกลบมิด "ไม่จำเป็นหรอกเสี่ยวชิง ข้าไม่อยากไปที่ใดทั้งนั้น"
จิตใจของนางไม่ได้จดจ่ออยู่กับการเที่ยวเล่นเลยแม้แต่น้อย
ทว่ายังไม่ทันสิ้นเสียงพูด นางก็พลันสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของเย่ฉางชิงที่อยู่ข้างกาย
ร่างทั้งร่างของเขาราวกับถูกสะกดด้วยวิชาตรึงร่าง สีหน้าอ่อนโยนหรือห่วงใยที่มักแสดงออกเป็นประจำพลันแข็งค้างในชั่วพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงสุดขีดและความว่างเปล่า ราวกับดวงจิตถูกบางสิ่งบีบรัดไว้กะทันหัน