เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 พบพานอีกครั้ง (สอง)
......
ปากหุบเขาหมอกเทพ หมอกสีขาวหม่นเปรียบดั่งม่านบังตาที่จับตัวแข็งทื่อ ปิดกั้นโลกภายนอกและภายในออกจากกัน
ยามที่ร่างของคนทั้งสองปรากฏขึ้นเบื้องหน้าโดยไร้สัญญาณเตือนล่วงหน้า ร่างกายของจิ่นหลีก็สั่นสะท้านขึ้นอย่างรุนแรง
นางมองเห็นร่างที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตาซึ่งยืนอยู่ข้างกายจักรพรรดิอูในชุดคลุมสีเทาได้อย่างชัดเจน——มิใช่โครงร่างอันเลือนรางในภาพวาดอีกต่อไป หากแต่เป็นสตรีที่มีตัวตนอยู่จริงและมีใบหน้าอ่อนโยนนุ่มนวล นางก็คืออาจารย์ที่จิ่นหลีเฝ้าคะนึงหาทั้งยามหลับและยามตื่น มู่อี้ฉิง!
ในชั่วพริบตานั้น ความเข้มแข็งทั้งหมดและเปลือกนอกอันเย็นชาทั้งปวงของจิ่นหลีก็พังทลายแตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง
ดวงตาอันกระจ่างใสคู่นั้นพลันพร่ามัวไปด้วยหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นทะลักออกมา ร่างกายสั่นเทาอย่างรุนแรงจนไม่อาจควบคุมได้ ราวกับไม่อาจแบกรับความปีติยินดีและแรงสั่นสะเทือนอันยิ่งใหญ่นี้ไว้ได้ไหว
นางเผยอริมฝีปากขึ้น ทว่ากลับไม่อาจเปล่งเสียงใดๆ ออกมาได้ มีเพียงหยาดน้ำตาอันร้อนผ่าวดุจไข่มุกสายขาด ที่ไหลรินอาบสองแก้มลงมาเป็นเม็ดใหญ่ๆ
"อาจารย์..."