กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 นางตื่นแล้ว
......
แสงตะวันยามเที่ยงวันสาดส่องทะลุผ่านม่านหมอกบางเบาบนยอดเขากุยอวิ๋น ตกกระทบลงในลานบ้าน เคลือบกองตำราที่สูงเป็นภูเขาให้ทอประกายสีทองอบอุ่น
ร่างสีขาวโพลนของเสี่ยวไป๋แทบจะถูกกองคัมภีร์อย่างแบบเรียนปฐมวัยภาษาต้าฮวง และสามพันประโยคที่ใช้บ่อยของหมื่นเผ่าพันธุ์กลบฝังจนมิด เหลือเพียงปลายหางฟูฟ่องกับปลายหูขนปุกปุยที่โผล่ออกมาเป็นครั้งคราวเพื่อยืนยันการมีตัวตนของมัน
มันกำลังจดจ่ออยู่กับสมาธิอย่างเต็มที่ พลังวิญญาณอันแผ่วเบาสายหนึ่งหมุนวนอยู่เบื้องหน้า ควบคุมปากกาจิ้มอ่านสีม่วงด้ามนั้น จิ้มลงบนหน้าหนังสือที่กางออกทีละจุดๆ ผลึกตรงปลายปากกาก็ส่งเสียงอันชัดเจนและแข็งทื่อออกมาว่า "เฉ่า... มู่... ฉาง... ชิง..."