กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 เสี่ยวไป๋
......
บนยอดเขากุยอวิ๋น เมฆหมอกปกคลุมลอยวน
จิ่นหลีกับเย่ฉางชิงจ้องมองเจ้าตัวน้อยขนสีขาวโพลนตรงหน้า พลางรู้สึกหนักใจขึ้นมา
"ขนสีขาวทั่วทั้งร่าง กลางหน้าผากมีลายเส้นสีทองดุจกระบี่... เรียกว่า 'เจี้ยนเสวี่ย' ดีหรือไม่" จิ่นหลีแตะปลายนิ้วที่คางเบาๆ ใบหน้าเย็นชาเผยแววครุ่นคิดหนักใจที่หาได้ยากยิ่ง
เย่ฉางชิงโบกใบหญ้าไปมา "ดูจริงจังเกินไปหรือไม่ 'เสี่ยวเสวี่ย' หรือ ก็ธรรมดาเกินไป... 'เจ้าขนทอง' ไม่ได้ๆ ฟังดูเหมือนชื่อสุนัข..."
หนึ่งคนหนึ่งหญ้าปรึกษาหารือกันอยู่ครึ่งค่อนวัน ท้ายที่สุด จิ่นหลีก็ไตร่ตรองแล้วเอ่ยขึ้นว่า "เช่นนั้น... เรียกว่า 'เสี่ยวไป๋' ก็แล้วกัน"