กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 เทศกาลหั่วซาง
......
ห้วงมิติฉีกเปิดออกเป็นรอยแยกสายหนึ่ง มือยักษ์สีขาวโพลนประคองร่างของเย่ฉางชิงปรากฏตัวออกมาอย่างเชื่องช้า
ยังไม่ทันที่เขาจะกระโดดลงมา เงาร่างสีแดงสายหนึ่งก็พุ่งปราดเข้ามาใกล้ดุจหงส์ตื่นตระหนกเสียแล้ว
"เป็นอย่างไรบ้าง?" น้ำเสียงอันเย็นชาของจิ่นหลีที่เคยสงบนิ่งอยู่เสมอแฝงไว้ด้วยความสั่นเครือบางเบาที่ยากจะสังเกตเห็น
ภายใต้ก้นบึ้งดวงตาของนางสะท้อนเงาร่างของเย่ฉางชิง นิ้วมือเรียวงามกำชายกระโปรงแน่นโดยไม่รู้ตัว
เย่ฉางชิงทอดถอนใจเบาๆ ปลายเท้าแตะเบาๆ แล้วกระโดดลงมาจากมือโครงกระดูกขนาดมหึมา
เขาลุบตาต่ำไม่เอ่ยวาจา แสงจันทร์ทอดเงาละเอียดยิบบนแพขนตาของเขา ทั่วทั้งร่างถูกปกคลุมไปด้วยความหงอยเหงาเศร้าสร้อยที่ยากจะบรรยาย