เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 193 คำอวยพรของเด็กหญิงตัวน้อย
......
เย่ฉางชิงและจิ่นหลีสบตากันแล้วยิ้มออกมา ในเมื่อนอกเมืองคึกคักครึกครื้นถึงเพียงนี้ จะเข้าเมืองหรือไม่ก็หาใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปแล้ว
คนทั้งสองคล้องแขนเดินเคียงคู่กันไปท่ามกลางฝูงชนที่เบียดเสียดจอแจ ราวกับคู่รักดั่งเซียนคู่หนึ่งที่ลงมาเยือนโลกมนุษย์...
สองฟากฝั่งถนน เสียงตะโกนเรียกลูกค้าของเหล่าพ่อค้าแม่ค้าดังขึ้นระงมไม่ขาดสาย
หน้าแผงวาดน้ำตาล ชายชราขยับข้อมือเบาๆ เส้นน้ำตาลสีทองไหลรินดุจสายน้ำวาดลวดลายที่สมจริงราวกับมีชีวิตลงบนแผ่นศิลา ส่วนในแผงปั้นแป้ง ก้อนแป้งสีสันสดใสพลิกพลิ้วไปมาบนปลายนิ้ว ชั่วพริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นวิหคโบยบินและสัตว์ป่าวิ่งโจน
เย่ฉางชิงถูกกลิ่นหอมยั่วยวนใจสายหนึ่งดึงดูดจิตวิญญาณ จูงมือจิ่นหลีเดินตรงไปยังแผงขายของกินเล่นแห่งหนึ่ง