เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 191 ฟื้นคืนชีพเถิด ท่านอาจารย์จิ่นหลีของข้า
......
เมื่อคนทั้งสองร่อนลงสู่ปากทางเข้าหุบเขาหมอกเทพ รอบด้านล้วนเงียบสงัด
ก่อเกิดเป็นความแตกต่างอย่างชัดเจนกับความคึกคักครึกครื้นก่อนหน้านี้ ที่นี่มืดมิดอย่างบริสุทธิ์ และเงียบสงัดจนน่าสะพรึงกลัว
ภายในหุบเขาอบอวลไปด้วยไอหมอกจางๆ ทอประกายแสงสีน้ำเงินเยือกเย็นภายใต้แสงจันทร์
เย่ฉางชิงกวาดจิตสัมผัสออกไป ตรวจพบเพียงยันต์อาคมที่ถูกทิ้งร้างและศาสตราอาคมที่เสียหายซึ่งเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรทิ้งไว้เท่านั้น
ค่ายพักแรมที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังเต็มไปด้วยเสียงผู้คนอึกทึกครึกโครมราวกับหม้อน้ำเดือด บัดนี้หลงเหลือเพียงกระโจมที่เอียงกะเท่เร่อีกไม่กี่หลังซึ่งกำลังสั่นไหวเบาๆ ท่ามกลางสายลมราตรี
สายลมราตรีพัดผ่านหุบเขาหมอกเทพ ใบหญ้าของเย่ฉางชิงสั่นไหวเบาๆ ทันใดนั้นก็พลันหมุนคว้างร่วงหล่นลงสู่พื้นราวกับใบไม้ที่ถูกลมพัดปลิว
ชั่วพริบตาที่ใบหญ้าสัมผัสพื้นดิน แสงสีเขียวก็ไหลเวียนแปรเปลี่ยนเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดงดงามผู้หนึ่ง