เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 185 ข้าจะต้องทำให้ปรมาจารย์บรรพชนเชื่อฟังเป็นอย่างดี
......
บุปผาแห่งความว่างเปล่าแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีทองหม่นสายหนึ่งพุ่งหายเข้าไปในร่างกายของเย่ฉางชิง กลับคืนสู่มิติระบบ
สี่บรรพชนใหญ่ยังคงค้างอยู่ในท่าค้อมกายคารวะ จนกระทั่งสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของปรมาจารย์บรรพชนเลือนหายไปจนหมดสิ้น จึงค่อยๆ ยืดกายตรงขึ้นมาอย่างเชื่องช้า
“ฟู่——”
เย่ฉางชิงถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก ยืดตัวตรงขึ้นเป็นคนแรก
นึกไม่ถึงเลยว่า เผลอแป๊บเดียว ก็กลายมาเป็นลูกพี่ใหญ่ของลูกพี่ใหญ่เบื้องหลังเทือกเขาพฤกษามารเสียแล้ว
สายตาของท่านบรรพชนทั้งสี่จับจ้องมาที่ร่างของเขาอย่างพร้อมเพรียง แววตาล้ำลึกซับซ้อนยากจะคาดเดา
ถูกตาเฒ่าประหลาดที่มีชีวิตอยู่มานานหลายแสนปีทั้งสี่จ้องมองเช่นนี้ เย่ฉางชิงก็อดไม่ได้ที่จะเกาศีรษะแก้เก้อ ปอยผมชี้โด่บนศีรษะส่ายไปมาอย่างกระสับกระส่าย