เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 กวาดล้างคลังสมบัติ
......
เย่ฉางชิงก้าวเท้าออกจากเรือนเถาวัลย์ พลางบิดขี้เกียจเหยียดกายอย่างเต็มที่
ทางฝั่งเมืองหลวงซ่างกานยังไม่มีข่าวคราวจากเซวียนหยวนหมิงส่งกลับมา เขาว่างอยู่ไม่มีอะไรทำ จึงตัดสินใจออกไปสำรวจคลังสมบัติของเทือกเขาพฤกษามารเสียก่อน
แสงอรุณยามเช้าสาดส่องลอดผ่านช่องว่างของเถาวัลย์ ทอดเงาเป็นลวดลายด่างพร้อยลงบนเสื้อคลุมสีเขียวของเขา
ปอยผมใบหญ้าบนศีรษะพลิ้วไหวเบาๆ ท่ามกลางสายลมอ่อน ดูมีชีวิตชีวากระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ
“ท่านบุตรมารอรุณสวัสดิ์ขอรับ!”
“ศิษย์พี่เสี่ยวลวี่สวัสดีเจ้าค่ะ~”
ตลอดเส้นทาง เสียงทักทายดังขึ้นระงมไม่ขาดสายจากทั่วทุกสารทิศ
หญ้าวิญญาณม่วงริมทางพลิ้วไหวใบอ่อน บุปผากลืนจันทราสั่นไหวน้อยๆ ตรงดอกตูม เหล่าศิษย์น้องชายหญิงต่างพยายามชะโงกศีรษะออกมาเอ่ยคำทักทาย