เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 ในฐานะบุตรมาร
......
หมอกบางยามเช้าตรู่ยังไม่ทันจางหายไปจนหมด แสงอรุณสายแรกส่องทะลุชั้นเมฆ สาดส่องลงบนปอยผมใบหญ้าของเย่ฉางชิง
ปอยผมชี้โด่อันเป็นเอกลักษณ์เส้นนั้นโอนเอนไปมาเบาๆ ท่ามกลางสายลมยามเช้า ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งจึงกระดิกตั้งขึ้นเล็กน้อย
“อือ...”
เย่ฉางชิงลืมตาทั้งสองข้างขึ้น แสงอรุณสีทองไหลเวียนอยู่ในดวงตาอันใสกระจ่างของเขา
เขาบิดขี้เกียจคราหนึ่ง เสื้อคลุมสีเขียวโบกสะบัดเบาๆ ท่ามกลางสายลมยามเช้า
ส่วนอาภรณ์เถาวัลย์ชนิดพิเศษที่ท่านบรรพชนมอบให้นั้น ทั้งดำทั้งม่วง ไม่เข้ากับบุคลิกสง่างามของเขาเลยสักนิด!
ดังนั้น เย่ฉางชิงจึงสวมใส่แต่เสื้อคลุมสีเขียวที่จิ่นหลีมอบให้เป็นหลัก
“เพิ่งผ่านไปเพียงวันเดียวเองหรือ......” เขาพึมพำกับตนเอง ปลายนิ้วเขี่ยเล่นปอยผมชี้โด่บนศีรษะอย่างเหม่อลอย