เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160 สิ่งที่เรียกว่ากาลเวลา!
บทที่ 160 สิ่งที่เรียกว่ากาลเวลา! (ขอแรงสนับสนุน)
"พวกเธอสองคนนัดแนะกันไว้ใช่ไหม" หวังหวนลุกขึ้นก่อน เดินไปที่หน้าประตูห้องทำงานของตัวเอง ล็อกกลอนประตูด้านในเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยหันกลับมามองฟางเสียนกับโจวซีอินทั้งสองคน
เมื่อเห็นสีหน้าของโจวซีอินในตอนนี้ดูประหม่าและแฝงความเสียใจอยู่ลึกๆ ส่วนฟางเสียนผู้เป็นหลานชายที่เดิมทีไม่มีเรื่องอะไร สีหน้ากลับยิ่งเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ
ก็รู้สึกปวดหัวตึ้บขึ้นมาทันที
ก่อนหน้านี้ ฟางเสียนเคยเลียบเคียงถามอยู่หลายครั้งว่าตกลงแล้วโจวซีอินเป็นเด็กเส้นหรือมีภูมิหลังพิเศษอะไรหรือไม่ ตอนนั้นหวังหวนคิดว่าไม่ควรปล่อยให้โจวซีอินถูกโดดเดี่ยว จึงได้เปิดเผยความจริงบางอย่างให้ฟางเสียนรู้
อาจารย์ของเธอไม่มีทางอารมณ์เสียหรืออะไรเพียงเพราะมีคนเข้าใกล้โจวซีอินอย่างเด็ดขาด
อีกทั้งหวังหวนยังรู้ด้วยว่า โจวซีอินมุ่งมั่นตั้งใจศึกษาเล่าเรียน การอยากเข้ามาในห้องผ่าตัดของศูนย์อุบัติเหตุก็เพื่อก้าวไปสู่จุดสูงสุดในวิหารแห่งการแพทย์ แม้เรื่องนี้จะสวนทางกับความคาดหวังและความปรารถนาที่อาจารย์มีต่อโจวซีอินก็ตาม
ทว่าหวังหวนไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่า การที่โจวซีอินดึงดันจะเข้าห้องผ่าตัดของศูนย์อุบัติเหตุให้ได้นั้น ยังมีเหตุผลอื่นแอบแฝงอยู่อีก!
เพื่อเหตุผลนี้ โจวซีอินถึงกับยอมปล่อยข่าวลือเรื่องตัวเองในห้องผ่าตัด ล้อเล่นกับชื่อเสียงของตน กุข่าวลือขึ้นมาว่าสมัยวัยรุ่นที่ไม่ประสีประสา เคยไปชอบทอมบอยหัวเกรียนคนหนึ่ง