เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 แต่นี่มันไม่ยุติธรรมเลยสักนิด
บทที่ 159 แต่นี่มันไม่ยุติธรรมเลยสักนิด
ส่วนพวกศิษย์พี่อีกสองสามคนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องพักผ่อนซึ่งอายุมากกว่าฟางเสียนนั้น กลับไม่รู้จักฟางเสียนผู้เป็น 'ตัวการสำคัญ' เลยแม้แต่น้อย ยังคงหันซ้ายแลขวามองสำรวจทุกสิ่งที่แปลกตานี้...
ศาสตราจารย์หวังหวนเหลือบมองฟางเสียนแวบหนึ่ง ยิ้มบางๆ แล้วจึงเดินเข้าไปหาทุกคนพลางกล่าวว่า "ในนามของโรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยเซียงหนาน ผมขอต้อนรับนักศึกษาทุกคนครับ ที่นี่คือห้องผ่าตัดของศูนย์อุบัติเหตุโรงพยาบาลเรา ห้องผ่าตัดของเรา..."
ทว่าไม่นาน หวังหวนก็เน้นย้ำอีกครั้งว่า "หากนักศึกษาคนไหนมีความตั้งใจอยากจะเข้ามาอยู่ในห้องผ่าตัดของศูนย์อุบัติเหตุล่ะก็ ต้องพยายามให้มากๆ นะครับ..."
ฟางเสียนเดินมุ่งหน้าไปยังห้องพักผ่อนของกลุ่มกรีดแผล พลางทอดถอนใจอยู่เงียบๆ
ตอนแรกคิดว่าเมื่อโรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยเซียงหนานได้เปรียบแล้ว ก็น่าจะใจกว้างขึ้นสักหน่อย ยอมรับ 'ผู้เรียนที่เป็นแขก' เหล่านี้เข้ามาในห้องผ่าตัดพร้อมกัน อย่างน้อยๆ พวกเขาก็ติดตามศาสตราจารย์กวั่งผู่หยวนมา
แต่พวกศิษย์พี่ศิษย์น้องหรือเพื่อนนักศึกษาเหล่านี้ กลับยังต้องถูกส่งตัวไปยังแผนกเฉพาะทางอยู่ดี...
แล้วศาสตราจารย์กวั่งผู่หยวนกลับไปประจำการอยู่ในห้องผ่าตัดของศูนย์อุบัติเหตุ เช่นนี้แล้ววันเวลาข้างหน้าของพวกเขา ก็อาจจะไม่ได้อยู่อย่างสบายใจนัก
อย่างไรก็ตาม เรื่องชะตากรรมของผู้อื่น ฟางเสียนย่อมไม่สะดวกที่จะพูดอะไรมากความ