กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเนี่ยนมองเรือสำราญประดับไฟลำนั้น แล้วหันไปมองแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของกู่จื่อยวี่ ก็เอ่ยคำปฏิเสธออกมาไม่ลงจริง ๆ
“ก็ได้”
ทั้งสองขึ้นไปบนเรือสำราญลำที่ใหญ่ที่สุดลำหนึ่ง
ภายในเรือสว่างไสวด้วยแสงไฟ แขกเหรื่อแน่นขนัด บนเวทีตรงกลาง หญิงนักแสดงในชุดงดงามหลายคนกำลังแสดงร้องรำ
ท่วงท่าการร่ายรำอ่อนช้อย เสียงร้องไพเราะกังวาน
แต่ทว่า เฉินเนี่ยนกลับมองอย่างใจลอย
เขาไม่สนใจสิ่งเหล่านี้ ในหัวยังคงนึกถึงหวังหยาซิงกับว่านหลีที่อยู่อีกฝั่ง ไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเธอเป็นอย่างไรกันบ้าง
กู่จื่อยวี่มองปฏิกิริยาของเฉินเนี่ยนได้หมดจด