กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ผมจะไปหายาลดไข้ให้เธอ แล้วก็หาอะไรให้ทานด้วย”
เฉินเนี่ยนพูดพลางหมุนตัวเตรียมไปรื้อกล่องยา
“แล้วหลังจากนั้นล่ะ?”
หวังหยาซิงยืนอยู่ด้านหลังเขาแล้วเอ่ยขึ้นกะทันหัน
“หลังจากนั้นอะไร?”
เฉินเนี่ยนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมา
“คืนนี้เธอจะนอนที่ไหน?”
สายตาของหวังหยาซิงจับจ้องมาที่เขา แววตาราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“เอ่อ... ห้องพักละมั้ง”
เฉินเนี่ยนเกาหัว