กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังหยาซิงรู้สึกใจกระตุกวูบ
ลางสังหรณ์ถึงอันตรายอย่างรุนแรงพุ่งเข้ามาในใจ
เธอเข้าใจเฉินเนี่ยนดีเกินไป
เจ้าหมอนี่ที่ปากร้องขอชีวิต แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความตะลึงและดิ้นรนนั้น ไม่มีทางปิดบังเธอได้เลย
หวังหยาซิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ กดความคลื่นเหียนในใจลง แล้วฉาบใบหน้าด้วยรอยยิ้มแบบนางพญาที่ดูไม่ใส่ใจอีกครั้ง
เธอเดินช้า ๆ ไปหยุดตรงหน้ากู่จื่ออวี่ ยื่นนิ้วออกไปใช้เล็บขูดเบา ๆ บนพื้นผิวของเสื้อหนัง
“แหม ชุดนี้ก็ดูดีนี่”
น้ำเสียงของเธอฟังดูเหมือนกำลังเอ่ยชม
“ซื้อที่ไหนเหรอ? ขอลิงก์หน่อยได้ไหม?”
กู่จื่ออวี่ยังไม่ทันตั้งตัวจากเหตุการณ์เมื่อครู่ ก็ยืดอกขึ้นตามสัญชาตญาณ