กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเนี่ยนจอดรถไว้ข้างทาง ผลักประตูลงจากรถ
ฝีเท้าของเขาเบามาก ราวกับกลัวว่าจะรบกวนความเงียบสงบยามบ่ายนี้
คุณยายเห็นชายหนุ่มที่เดินตรงมาหาตนเช่นกัน ในดวงตาที่ขุ่นมัวมีแสงวูบหนึ่ง ก่อนจะหม่นลงอีกครั้ง
คงเป็นอีกคนที่มาถามทาง
เธอคิดในใจ มือที่จับรถเข็นไม้ก็กำแน่นขึ้น
“คุณยาย เต้าหู้ของคุณยายขายยังไง”
เสียงของเฉินเนี่ยนอ่อนโยน แฝงรอยยิ้ม
คุณยายชะงัก เงยหน้าขึ้นสำรวจชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียด
เขาใส่ชุดลำลอง ดูสะอาดเรียบร้อย ไม่เหมือนคนในย่านเก่าแห่งนี้
“แผ่นละสามหยวน”