กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กระแอม กระแอม”
เฉินเนี่ยนกระแอมสองครั้งอย่างตั้งใจ
หวังหยาซิงจึงเงยหน้าขึ้น เห็นว่าเป็นเขา ในดวงตามีความตระหนกที่สังเกตได้ยากวูบหนึ่ง แต่ไม่นานก็กลับมาเรียบเฉย
“คุณมาได้ยังไง”
เฉินเนี่ยนเดินไปที่โต๊ะทำงาน แล้วถามขึ้นเรื่อย ๆ
“ทางพ่อฉันมีเรื่องนิดหน่อย เดิมทีไม่อยากกลับไป”
หวังหยาซิงถอดแว่นออก นวดหว่างคิ้ว
“โอ้? ทางเจ้านายหวังมีเรื่องอะไร”
เฉินเนี่ยนถามอย่างอยากรู้
“เขาคุยความร่วมมือกับต่างประเทศ บังคับให้ฉันกลับไปเป็นล่ามให้”