กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พอแล้ว อย่ามัวเล่นปากเลย”
น้ำเสียงของเจ้านายหวังขึงขังขึ้นเล็กน้อย
“พอดีเลย มีเรื่องหนึ่งที่เธอต้องช่วยฉันหน่อย”
“เรื่องอะไรเหรอ”
หวังหยาซิงกัดขนมปังปิ้งคำหนึ่ง ถามอย่างอู้อี้
“สัปดาห์หน้าจะมีคณะทูตมาที่นี่ ในกำหนดการขาดล่ามติดตามคณะ ฉันดูแล้ว ฝั่งพวกเขาส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส”
“เธอไม่ใช่เรียนภาษาฝรั่งเศสมาตั้งแต่เด็กเหรอ ไปช่วยหน่อยสิ”
คิ้วของหวังหยาซิงขมวดขึ้นทันที
“ไม่ไป”
เธอปฏิเสธตรง ๆ โดยไม่คิดเลยสักนิด