ตอนที่ 233 เจ้าช่างก่อเรื่องเก่งที่สุด

ท้องฟ้ามืดสลัวลง พระสนมจิ้งรั้งอยู่ในตำหนักกวนจวีเกือบครึ่งชั่วยามจึงค่อยจากไป

เท้าหน้านางเพิ่งก้าวจากไปได้ไม่นาน เวินจัวฮวายังไม่ทันได้สั่งให้คนเก็บกวาดสิ่งของบนโต๊ะ เซียวหวนหยวนก็กลับมาแล้ว

เมื่อข้ามผ่านฉากกั้น หางตาก็เหลือบไปเห็นถ้วยชาสองใบที่วางอยู่บนโต๊ะก่อน ร่างของเซียวหวนหยวนชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นเขาก็กางแขนออกรวบหญิงสาวที่กำลังเดินเข้ามาหาเข้าสู่อ้อมอกของตนเองอย่างเป็นธรรมชาติ หลุบตาลงมองนาง “เมื่อครู่มีคนมาหรือ”

“ฝ่าบาททรงทราบได้อย่างไรเพคะ” เวินจัวฮวาประหลาดใจเล็กน้อย มองตามสายตาของบุรุษไปเห็นถ้วยชา พลันกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที

“เพคะ” นางมิได้ปฏิเสธ ใบหน้าขาวผ่องปรากฏรอยยิ้มพริ้มพราย “พี่สาวพระสนมจิ้งมาเยี่ยมเยียนหม่อมฉันเพคะ”

เซียวหวนหยวนได้ยินก็เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นลึกซึ้งมีความนัยอยู่บ้าง