เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่นางกำนัลกลับมา คนสนิทไม่กี่คนของหลินเจี๋ยอวี๋ก็ถูกพระสนมจิ้งปล่อยตัวกลับมาเช่นกัน เดิมทีหลินเจี๋ยอวี๋ตั้งใจจะพาคนมุ่งหน้าไปยังตำหนักคุนเหอในเวลานี้ ทว่าหลังจากฟังความที่นางกำนัลนำกลับมาบอก นางก็ทรุดกายนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความเหม่อลอย
ครุ่นคิดทบทวนไปมา จู่ ๆ นางก็พลันเข้าใจกระจ่างแจ้งว่าเหตุใดวันนี้พระสนมจิ้งจึงเจาะจงเรียกตัวคนสนิทของนางไปช่วยงานให้ได้!
“ดี… ดียิ่งนัก…” หลินเจี๋ยอวี๋ยากนักที่จะเสียกิริยา ใบหน้าอันสงบเสงี่ยมแฝงแววดุดันขึ้นมาหลายเสี้ยว “ช่างเป็นแผนการที่ลึกล้ำจริง ๆ”
ท่าทางเช่นนี้ของนางทำให้คนสนิทไม่กี่คนตกใจไม่น้อย ฉีเอ๋อร์ค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้า ลอบมองสีหน้าของนายหญิงตนเอง พลางเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง:
“นายหญิง ท่านเป็นอะไรไปหรือเจ้าคะ…”
เป็นอะไรน่ะหรือ ยังจะเป็นอะไรได้อีกเล่า