ตอนที่ 234 รู้สึกใจคอไม่ดี

วันเวลาในฝ่ายในช่างน่าเบื่อหน่าย ทุกวันนอกจากถวายพระพรแล้ว ระหว่างพระสนมฝ่ายในก็มีเพียงแวะเวียนไปมาหาสู่กันเป็นครั้งคราว ไม่มีเรื่องอื่นใดให้ทำอีก

ทว่าช่วงหลายวันมานี้หลินเจี๋ยอวี๋สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ยามถวายพระพร ฮองเฮามักจะทอดสายตาที่แลดูกลืนไม่เข้าคายไม่ออกมองมายังนางเป็นระยะ ๆ

ในใจนางรู้ดีว่าไม่อาจรีรอได้อีก หากยังปล่อยให้เนิ่นนานไป ความเข้าใจผิดที่ฮองเฮามีต่อนางรังแต่จะยิ่งลึกล้ำ ดังนั้นหลังจากการถวายพระพรในวันนี้เลิกรา หลินเจี๋ยอวี๋จึงรั้งรออยู่ภายในตำหนักคุนเหอ

ภายในตำหนักเงียบสงัดไร้สรรพเสียง ฮองเฮาเปิดฝาถ้วยชา เป่าไอร้อนที่ลอยกรุ่นเบา ๆ คำหนึ่ง เอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะเงยพระพักตร์ว่า “การถวายพระพรเลิกราไปหมดแล้ว หลินเจี๋ยอวี๋ไม่กลับไป ยังอยู่กับเปิ่นกงที่นี่เพื่อการใดหรือ”